دریاچۀ ارومیه

دریاچۀ ارومیه که در زمان پهلوی رضاییه نامیده شد در حدود 6000 کیلومترمربع وسعت دارد (به طور دقیقتر پنج هزار و صد وهشتاد و هفت کیلومتر مربع) و بین دو استان آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی قرار گرفته است. در گذشته روس ها در این دریاچۀ آب شور که حدود هفتاد درصد نمک دارد بندری احداث کرده بودند. درین دیاچه بدلیل غلظت نمک کسی غرق نمی شود. علیرغم آنکه فکر می کردیم شورترین دریاچۀ جهان است ولی بحرالمیت در اردن ازین دریاچه شورتر است و دریاچۀ ارومیه دومین دریاچۀ شور دنیاست ولی وسیعترین دریاچۀ شور دنیا می باشد.

بیشترین طول آن 140 کیلومتر است.

بیشترین عرض آن 55 کیلومتر است.

عمیق ترین نقطه 16 متر است.

در حدود 101 جزیره دارد و اکوسیستم منحصربفردی دارد.این دریاچه با داشتن بیش از یک‌صد جزیره کوچک صخره‌ای محل توقف پرندگان مهاجر از جمله فلامینگو، پلیکان، کفچه‌نوک، اکراس، لک‌لک، اردک پیسه، نوک‌خنجری٬ چوب‌پا، و مرغ نوروزی می‌باشد.

دریاپۀ ارومیه زیست‌گاه‌ مهمی برای زندگی و تولید مثل سخت‌پوستی به نام آرتمیا است.

پارک ملی دریاچه ارومیه مسکن ۶۲ گونه باکتری و آرکئوباکتر، ۴۲ گونه قارچ‌های میکروسکوپی، ۲۰ گونه جلبک، ۳۱۱ گونه گیاه، ۵ گونه نرم‌تنان دو کفه‌ای (رودخانه‌های جزایر)، ۲۲۶ گونه از پرندگان، ۲۷ گونه خزنده و دوزیست و ۲۴ گونه از پستانداران می‌باشد. همچنین دست کم ۴۷ گونه فسیل یافته شده‌است.

این دریاچه در گذشته یعنی دوران باستان و همینطور در شاهنامه چیچَست نام دارد.!!!

در شمال غربی ایران موقعیت دریاچۀ ارومیه را در کل وسعت کشور می بینید.

Author: ashkhani

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *